Velen zijn het nog steeds oneens over de vraag: hebben de Bokkenrijders echt bestaan? Wie waren het dan en welke verhalen zijn waar? Wellicht kunnen aardappelen ons dichter bij een antwoord brengen.
De tweede helft van de 18e eeuw was een roerige tijd in Zuid-Limburg. Waar deze tijd in Nederland bekend staat als de saaie eeuw, kende de regio die ook Belgisch Limburg, de Voerstreek en een stuk van de Kempen omvatte veel bezettingen, plunderingen en ander geweld. De Verlichting markeerde het begin van een nieuwe periode waarin de grondslagen van de moderne wetenschap werden gelegd. Deze wetenschap baseerde zich vaak op dualistische tegenstellingen, zoals mens versus natuur, verstand tegenover gevoel, en goed tegenover kwaad. Terwijl de invloed van de kerk afnam, wist zij zich toch staande te houden door zich te profileren als hoeder van het goede en bestrijder van het kwade. Hierdoor konden volksgeloof en traditionele gebruiken, die naast het christendom en de wetenschap bleven bestaan, nog duidelijker als bijgeloof worden bestempeld en bestreden.
Terwijl Nederlandse handelaren – net als die uit veel andere West-Europese landen – moordend en plunderend door de wereld trokken, groeide op het thuisfront zowel de welvaart als de ongelijkheid. Heksenvervolgingen (grotendeels 16e-17e eeuw), werden vaak ingezet ter marginalisatie van vrouwen en als femicide op mensen die zich niet binnen de voorgeschreven rolpatronen gedroegen. Onderdeel van dit proces van onderwerping was de herverdeling van land: gemeenschappelijke gronden met veel kleine gebruikers werden opgedeeld en toegewezen aan individuele eigenaren, die inkomsten verwierven uit pacht en opbrengsten. Voor veel vrouwen betekende deze overgang het verlies van landrechten of toegang tot gebruiksgrond. Ook boeren die wel een stuk land behielden, kregen het hierdoor zwaarder.
Tussen 1750-1800 was er veel honger, armoede en werkloosheid in de regio. Zowel onder de lokale bevolking, kleine boeren, maar ook afvallige soldaten en rondtrekkende bendes vormden verschillende groepen van geweldplegers die zonder werk of eten zaten. Vooral kerken en rijke landeigenaren de zelden de armen hielpen werden bedreigd met afpersing, plunderingen en brandstichting. De bijeenkomsten en activiteiten van de geweldplegingen worden omschreven als sinister en in verband gebracht met de duivel.
Op het einde van de zestiende eeuw kwam via de koloniale wereldhandel de aardappel vanuit Zuid-Amerika in Nederland. Echter, deze knol werd toen niet met veel enthousiasme ontvangen. Met giftige delen boven de grond en kans op ziekte met waanbeelden door rot waren de eerste ervaringen slecht. Daarnaast is de aardappel een lid van de nachtschadefamilie, verwant aan de mandragora of alruin; een krachtige plant die door zijn medicinale en hallucinogene werking in verband werd gebracht met heksen en duivels.
Na een succesvolle campagne door Duitse en Franse leiders, mislukte graanoogsten en honger werd de voedzame aardappel in de 18e eeuw ook populair in West- Europa en dus ook in Limburg. Aardappelen werden het gemene goed waar de mensen van leefden, mee leefden en hun honger mee stillen.
